Het spel van solitaire en 9 spannende variaties

()

Het kaartspel Solitaire voor alleenstaanden, ook wel bekend onder de spelling Solitair of Solitaire, veroverde ooit de digitale wereld van kaartspellen in de Klondike-versie. Het doel is om de kaarten afwisselend in zwart en rood te sorteren en ze vervolgens in oplopende volgorde op de stapels van de aas te leggen. De speler begint met een gratis solitaire-ronde en vindt de juiste oplossing, zelfs voor uitdagende combinaties.

Klondike solitaire is populair sinds de jaren negentig toen Microsoft Windows 3.0 voor het eerst een gratis versie van dit kaartspel bevatte. Daaropvolgende iteraties van het systeem en Windows Phone hebben ook een vooraf geïnstalleerde of gratis downloadbare variant van Solitaire.

Het gratis online spel Solitaire biedt gamers een speciaal levelsysteem waarmee ze na een succesvol spel belangrijke ervaringspunten ontvangen. Solitaire slaat het spel automatisch op, zodat de speler zijn voortgang niet verliest en op elk moment kan stoppen en verder kan spelen. Bovendien zijn de solitaire-levels volledig oplosbaar.

solitaire afbeelding

Solitaire is een kaartspel voor één persoon. De vertaling uit de Franse taal laat perfect zien waar het om gaat. De vertaling hiervoor is “geduld”.

Volgens de geschiedenis is het spel ontstaan in Duitsland of Frankrijk in de 18e eeuw toen gevangenen de tijd doorbrachten. De herkomst is echter niet helemaal duidelijk. Zelfs Napoleon zou bijzonder genoten hebben van het spelen van het spel.

In het kaartspel Solitaire moeten de spelers de kaarten van verschillende stapels volgens vastgestelde regels in 4 stapels in de juiste volgorde leggen, tenminste in de bekende varianten. De spelers kunnen de kaarten van tevoren sorteren via bepaalde acties, maar alleen afwisselend op kleur.

Als de speler erin slaagt om alle kaarten correct te sorteren en zo de stapels door te spelen, wint hij het spel. Dit vereist een beetje planning en voor veel spelers is er iets in gedachten verzonken. Tegelijkertijd speelt geluk ook een belangrijke rol.

Dit spel is vooral populair op de computer omdat het al lange tijd bekend staat als een van de standaardspellen in het Windows-systeem. Dit is waar de meeste spelers het leren kennen.

Er zijn verschillende varianten van Solitaire, waarvan sommige gemakkelijk te vinden zijn op internet, bijvoorbeeld in een online boekversie.

Als je op zoek bent naar een kleine verandering van die klassieker, kun je zeker een aantal van de individuele varianten vinden en er wat tijd mee doorbrengen.

Spelversies van Solitaire I

solitair

Solitaire kent verschillende soorten. De typen hart tot hart, dertien maal vier en rood en zwart spelen een belangrijke rol.

rood en zwart

Voor de rode en zwarte versie van solitaire heeft de speler 52 kaarten nodig, die weer in een klauw worden geschud. Daarna trekt hij 2 kaarten. Als een van de kaarten zwart is en de andere rood, mag de speler deze opzij leggen. Anders gaan ze op een aparte stapel. Dit wordt vervolgens met alle kaarten gedaan totdat de rest van de kaarten op is. Vervolgens wordt in de solitaire-versie het kaartspel waarop de kaarten die niet in het two-pack zwart en rood zaten, opnieuw geschud en begint een nieuwe ronde.

Als de speler na 2 ronden alle kaarten in zwart en rood heeft verdeeld, heeft hij gewonnen. Dit is een bijzonder spannende manier om het spel Solitaire te spelen.

hart tot hart

Dat solitaire wordt gelegd met een kaartspel met 32 handen. De speler is klaar met deze vorm van solitaire wanneer hij erin slaagt om alle 8 hartenkaarten te elimineren. Hiervoor schudt hij eerst de kaarten en vormt dan de klauw. In dit spel worden de speelkaarten met de afbeelding naar beneden gelegd. In die versie van solitaire is het eerste wat je moet doen drie kaarten naast elkaar delen. Als er een hart is, leggen spelers het opzij. De spelers leggen dan nog drie kaarten over de eerste drie kaarten zodat ze maar voor de helft bedekt zijn.

Het proces wordt 5 keer uitgevoerd. Elk hart is gesorteerd. Aan het einde verzamelen de spelers alle speelkaarten die in het spel waren, behalve de hartenkaarten, en schudden ze vervolgens opnieuw. Daarna leggen ze de kaarten weer neer, zoals aan het begin en herhalen alles zoals aan het begin en dit in totaal 3 keer. Als de spelers dan al hun harten terug hebben, hebben ze gewonnen, anders hebben ze verloren.

Dertien keer vier

De dertien keer vier vorm van solitaire vereist een kaartspel van 52 kaarten. Er moet rekening worden gehouden met de waarde van de speelkaarten. Een aas telt voor één en dan gewoon op volgorde tot een koning. Hier is de waarde 13. De speelkaarten liggen op een rij van in totaal 13 kaarten. Valt een kaart op de afgesproken waarde, dan haalt de speler deze er weer uit. Deze moet een vrije ruimte overlaten en wordt in deze solitaire versie de ene rij boven de andere geplaatst.

De speler herhaalt dit in totaal 4 keer. Daarna worden alle speelkaarten uitgedeeld en kan hij gaan bewegen. Een kaart mag alleen in de oorspronkelijke positie worden gelegd (bijv. koningin in rij 12). Als alle 4 kaarten van dezelfde waarde op hun plaats liggen, mag de speler niet verder bewegen. In deze solitaire-versie wint hij dan uiteindelijk als hij alle kaarten volgens hun waarde heeft verdeeld.

Spelversies van Solitaire II

solitaire spelvensters

Variant II van het spel Solitaire kent ook verschillende soorten. Vooral de solitaire-categorieën “Goodbye” en “The Wheel” worden gewaardeerd.

Tot ziens

Het Solitaire-spel Goodbye vereist een Frans kaartspel van 52 kaarten om te spelen. Dit is verdeeld in 12 pakken van elk 4 kaarten en de overige 4 gaan met de afbeelding naar beneden in de klauw. De 12 pakjes worden vervolgens met de beeldzijde naar beneden op een rij geplaatst. Het doel is om de kaarten zo te sorteren dat ze in oplopende volgorde van de aas naar de koning zijn. Dit gebeurt altijd in de juiste kleuren. De speler begint door de bovenste kaart van de eerste stapel op te pakken en deze onder de gerangschikte stapel te schuiven.

Daarna neemt de speler de bovenste kaart van het pak. Als hij een koning vindt, begint hij een dertiende roedel. Vervolgens draait de speler de eerste kaart op de klauwen om. Als hij de bovenste kaart van het pak niet meer kan pakken omdat deze waarde al overeenkomt met het pak, heeft hij dit spel verloren. Als alles correct is, worden aan het einde de kaarten die de speler als eerste onder het pakket heeft gelegd, onthuld.

Het wiel

Voor de solitaire-versie “The Wheel” heeft de speler 52 kaarten nodig. Deze worden eerst gemengd. Vervolgens legt hij in de variant de eerste twaalf verdekt in het midden als hulpstapel en kan dan 8 kaarten in een cirkel rond de hulpstapel verdelen. De kaarten moeten naar de hulpstapel met de smallere kant wijzen. Dit moet resulteren in de vorm van het wiel en de 8 kaarten dienen ook als spaken. De volgende kaart wordt als basiskaart onder het wiel gelegd. Merk op dat de speler ruimte laat voor drie andere basiskaarten.

De basiskaarten in dit solitaire-spel worden gebruikt om “gemengde families” te bouwen. Dit betekent dat elke rode kaart kan worden gevolgd door een zwarte en vice versa. Dit werkt echter alleen voor een paar soorten solitaire. Als er een rode boer is, dan is de volgende kaart een zwarte vrouw. Om het spel te winnen, moet de speler vier van deze rijen op de basiskaarten bouwen en alle kaarten erin verwerken.

Bij dit type solitaire hebben alle andere basiskaarten dezelfde waardes als de eerste basiskaart. Dit betekent dat als de eerste speelkaart een hartenacht is, alle andere drie achtenkaarten (klaveren, schoppen en ruiten) de andere basiskaarten moeten zijn. Daarom kijkt de speler eerst of een van de 8 geplaatste kaarten of de eerste op de hulpstapel de waarde van de basiskaart weergeeft. Is dit het geval, dan wordt die kaart direct als nieuwe basiskaart gebruikt.

Daarna kan de speler altijd kaarten van het wiel verwijderen, volgens de regels van solitaire. Als er een ruimte vrijkomt, wordt deze gevuld met een kaart van de hulpstapel. Als de hulpstapel in deze solitaire-variant leeg is, wordt er gewoon een nieuwe speelkaart uit de klauw genomen. Als echter geen van de kaarten op het wiel correct is, neemt de speler de bovenste kaart van de klauw, omdat deze ook kan spelen. Past deze ook niet, dan wordt deze op de aflegstapel gelegd. Als de speler alles zo speelt en aan het einde niet alle kaarten bij de basiskaarten zijn, dan heeft hij verloren.

Spelversies van Solitaire III

solitaire piramide

Het spel Solitaire III kent veel verschillende soorten. Solitaire wordt beschreven met in totaal “acht pakjes”, “de goede dertien”, “de kleurenelf” en “de elf”.

de kleuren elf

Het solitairespel “Die Farbenelf” wordt gespeeld met een set van 52 kaarten. De speelkaarten worden weergegeven in vier stapels van elk vier kaarten. De rest blijft in de klauw. In dit solitaire-spel mag de speler alleen speelkaarten weggooien als ze van dezelfde soort zijn en optellen tot 11. De resulterende gaten worden opgevuld door de klauw. In de versie van Solitaire mag een boer, heer, vrouw of aas alleen worden weggegooid als er een speelkaart van dezelfde kleur beschikbaar is. De speler heeft gewonnen als hij de klauw op deze manier kan opgebruiken en alle kaarten zijn afgelegd.

De acht-pack solitaire

Voor het spel “Eight Pack Solitaire” heeft de speler slechts 32 kaarten nodig. Deze zijn verdeeld in 8 pakken van elk 4 kaarten, volgens de naam van de solitaire. In elk pakket zijn 3 kaarten verborgen en blijft er één open. De speler moet altijd twee kaarten van dezelfde waarde wegnemen. Als dit niet meer kan, heeft hij verloren. Als er twee kaarten op zijn, mag de speler de speelkaarten die eronder liggen omdraaien (altijd één voor elk pak). Als de speler daarentegen 3 dezelfde speelkaarten tot zijn beschikking heeft, mag hij onder de kaarten kijken en pas daarna beslissen welke hij wegneemt.

de elf

In het solitairespel “The Elf” heeft de speler een set van 52 kaarten nodig. Hier worden de eerste twaalf kaarten van de spelersset op tafel gelegd. Dit is geschikt om de kaarten in te schikken. Vervolgens zoekt de speler in deze versie van solitaire naar kaarten die optellen tot weer 11. De kleur maakt in dit geval niet uit. Kaarten met foto’s moeten door de speler worden teruggenomen wanneer ze worden uitgespreid en onder de klauw worden gelegd, tenzij hij al een paar heeft, want dan wordt de fotokaart erop gelegd. Als de speler heeft gewonnen, zijn er aan het einde 12 paren met afbeeldingen erop.

Dit type solitaire is nogal onofficieel. Tegenwoordig spelen gamers dit meestal op de computer, omdat dit hen het werk bespaart van het handmatig leggen van de kaarten.

De goede dertien

Voor het solitairespel The Good Thirteen neemt de speler 52 kaarten. Dit legt de eerste 10 kaarten van de klauw neer, de rest blijft waar ze zijn. Bij dit soort solitaire worden de speelkaarten altijd weggegooid als ze een totale waarde van dertien hebben. De kleur speelt hier geen rol en tegelijkertijd kan de koning alleen worden weggezet, aangezien dit al voor de dertien telt. De speler wint wanneer hij alle kaarten in de klauw heeft opgebruikt.

Hoe nuttig was dit bericht?

Klik op een ster om deze te beoordelen!

Gemiddelde waardering / 5. Stemtelling:

Tot nu toe geen stemmen! Wees de eerste die dit bericht waardeert.

Omdat je dit bericht nuttig vond...

Volg ons op sociale media!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.